MR.SINOV RAJ(One of the singers)is from Puthiyara and one of the good friends of CSIPASS,PUTHIYARA. He is a young talented artist and Amritha TV fame.
CSIPASS,Puthiyara(A Fellowship of CSI Puthiyara Church members.(CALICUT(Kozhikode)-4,Kerala,South INDIA).This is a Registered SOCIAL SOCIETY ORGANIZATION under the Indian Societies Act, working for Social Justice,rights and benefits of church members and engaged in Social Work. We are not against any Laymen,Bishops,Priests or Church workers.But we are here to expose the people who give disregard to the Laws of the Land.
Sunday, March 4, 2012
IMMINI BALLYA KOZHIKODE(FOR ALL THOSE KOZHIKODENZ.......
MR.SINOV RAJ(One of the singers)is from Puthiyara and one of the good friends of CSIPASS,PUTHIYARA. He is a young talented artist and Amritha TV fame.
Thursday, March 1, 2012
Wednesday, February 22, 2012
Ecclesiophobia in our Land
Suhas Chakma analyses the treatment reserved for Dalit Christians in the country.
THAT SECULAR India suffers from entrenched Christianophobia is well-established but not publicly acknowledged by the state and the society at large. Nothing reflects it more than the denial of reservations to dalits who converted to Christianity under the Constitution (Scheduled Castes) Order, 1950, which provides that no one other than those who profess the religion of Hinduism, Buddhism and Sikhism will be considered as Scheduled Castes. India’s Christianophobia has come to the fore after the UPA government promised 4.5 per cent quota for backward Muslims, believed to be dalits who embraced Islam, in the run up to the forthcoming UP Assembly election. The same government has been ducking reservations to dalit Christians before the Supreme Court. Sadly, the apex court itself took six years to consider the writ petition on the issue in January 2011.
Historically, Britain ruled India from 1757 to 1947 — for 190 years — but Britishers did not impose their religion, which was the case with the previous rulers. No major group that had formal religions converted to Christianity. In northeast India, which has the largest concentration of Christian populations in the country, those who were practicing formal religions did not convert to Christianity. The tribals like the Chakmas and Mogs who practiced Buddhism from time immemorial did not convert to Christianity. Similarly, Tripuris and Manipuris, who were Vaishnavaites also did not convert. It was only the ethnic groups who had their local religions, termed as animism, who converted to Christianity.
The Christian population through post-independent India remained static. They constituted about 2.35 per cent of the population in 1951, 2.44 per cent in 1961, 2.59 per cent in 1971, 2.45 per cent in 1981, 2.32 per cent in 1991 and 2.3 per cent in the 2001 census. Yet, India enacted a number of laws to prohibit conversion, which were essentially meant for the Christian missionaries.
The self-proclaimed secular Congress Party was the first one to enact the Freedom of Religion Act in Odisha in 1967 followed by Madhya Pradesh in 1968 and in Arunachal Pradesh in 1978. The Bharatiya Janata Party followed suit and introduced the Freedom of Religion Act of Gujarat in 2003 and in Chhattisgarh in 2006. While the Congress opposed the Gujarat bill, it enacted the Himachal Pradesh Freedom of Religion Act in 2006. Under this Act, conversion to Hinduism is certainly not an offense. The Hindu groups have been openly converting the tribals into Hinduism under the Ghar Wapasi movement while the churches were kept under strict vigil and many missionaries had to face prosecution.
Conversion to Christianity has not helped dalits. The Church itself practises caste system. Across India, cemeteries for dalit Christians are different from the upper castes so is the sitting arrangement. Dalit Christians are not selected in the hierarchy of the church. While in mainland India, the Catholics were mainly blamed for the practice of the caste system, in the northeast India, which has the Baptists, the complaint of domination by the Bishops from South India is often echoed.
Apart from the Freedom of Religion Acts, the Foreign Contribution Regulation Act 1976 has been used to monitor the missionaries. The Restricted Area Permit has been used to control the entry of the foreign missionaries in the northeast India. The Foreign Contribution Regulation Act 2010 prohibits conversion. In post-independent India, conversion has essentially been a consequence of expression of negation and the failure of the state to reduce destitution and discrimination.
The Tripuris, who did not convert to Christianity during the British rule, started changing their religion mainly from the 1980s as an expression of negation against the domination by Bengali Hindus. The same Tripuris who are known as Reangs and Brus in Mizoram and had converted into Christianity have been reconverting to Hinduism since 1990s as a protest against domination by the Mizo Christians. The conversion to Christianity by dalits despite caste discrimination within the Church has also to do with expression of negation against the repressive caste system. Across mainland India, adivasis live in absolute poverty and the Christian missionaries have played a critical role in providing food, education, medical assistance, etc.
SINCE INDIA launched its tribal sub plan and special component plan in 1971-72, the contours of conversion have changed. Many of the front organizations of the Hindu religious groups received grants made by the Ministry of Social Justice, Ministry of Human Resources Development, Ministry of Tribal Affairs, etc., for running schools and hostels for the scheduled tribes and scheduled castes. These Hindu religious organizations have increasingly adopted the methods of Christian missionaries such as providing food, medicine, shelter, education, etc. In this context, the role of the Indian state irrespective of whichever party is in power has been biased.
Religion is a personal issue and must not be regulated by the state. There are a number of dalits who identify themselves legally as Hindus to obtain the benefits of reservations but practice Christianity. The denial of reservations to dalit Christians has kept a large chunk of India’s discriminated population in backwardness. India must address caste discrimination with renewed vigour. The dalits, to a large extent, are now politically empowered but the caste system is still alive and being practiced. The government, however, has stopped itspublic campaign against the caste system as if it does not exist. The matrimonial pages of Indian newspapers are full of advertisements giving caste preferences. The Railways still clear human excreta manually though it is illegal.
And mostly low caste people are hired for it. States must not interfere in religious matters. They ought to realise certain religious practises like caste discrimination are criminal offences under national laws. The state governments ought to educate people and enforce the law. However, when the state itself practices manual scavenging and promotes one particular religion by not enforcing the Religious Freedom Act against the Hindu religious groups who convert adivasis, it can no longer claim to be secular and non-casteist. The denial of reservation to dalit Christians solely based on their religion also makes India Christiano phobic.
courtesy-Tehelka
Tuesday, February 21, 2012
20.02.2012- A BLACK DAY FOR CSI North Kerala Diocese.
20 th February 2012- It is a Black Day again for the CSINKD.The Bishop has openly challenged the Moderator and the Synod officers by not heeding to their direction to co-operate with the Elected officers and the Executive commitee.He has categorically stated that he is not willing to implement the decisions of the EC.He has climbed one more step to prove that he is not willing to abide by the Constitution.He has openly challenged the officers by saying that he is going head with the Ordination of the ministers and the annual transfer of presbyters without the recommendation of the Pastoral and Ministerial Committee.This is truly un-democratic, un-ethical and never heard of such a thing in the History of this diocese.We dont think whether any other dioceses can ever think of such a situation."A Bishop is the spiritual leader of the church in the diocese and he is responsible for doing all he can to foster the true spiritual unity of the diocese,the evangelistic work of the church and the edification of the ministers and congregations in the truths of christian faith".We think the Moderator and the Officers of the Synod will not be a silent spectator of all these and will act as per the provisions of CSI Constitution.The total administration have come to a standstill and things are going out of control.There are important issues like the appointment of Higher Secondary teachers,property matters,college issues and several other congregational issues.The Bishop is least bothered of all these.There is a saying in malayalam"Roma Nagaram kathumbol ceaserkku vinne vayana".This is exactly the situation in NKD.Kindly uphold NKD in your prayers.
Saturday, February 18, 2012
Bishop Fighting Tax Fraud Charges Dies: The Church of England Newspaper, February 10, 2012,
Posted by geoconger in Church of England Newspaper, Church of South India,Corruption.
Tags: Christopher Asir, Diocese of Madurai-Ramnad
Bishop Christopher Asir
First printed in The Church of England Newspaper.
A bishop fighting tax fraud charges brought by the Indian government has died. On 3 February 2012 the former Deputy Moderator of the Church of South Indian and current Bishop in Madurai-Ramnad, the Rt. Rev. A. Christopher Asir, died at the Madurai Meenakshi Mission Hospital from cancer. He was 64.
Elected bishop in Madurai-Ramnad in 2003, Bishop Asir was elected deputy moderator of the CSI in 2008. In 2010 he stood for election as Moderator, but lost by 8 votes to Bishop S. Vasanthakumar.
Last month Bishop Asir was called to testify before the District Revenue Collector of Madurai to respond to charges that he had been part of a criminal ring that included a serving government minister that had defrauded his diocese of £925,000 by selling church land and pocketing the proceeds.
Bishop Christopher Asir and Mr. M.K. Alagiri – the Minister for Chemicals and Fertilizers – were ordered to appear before the tax authority on 4 Jan 2012 following a year long investigation into the bishop’s stewardship of church lands.
On 28 Jan 2011 Justice V. Kuruppiah of the Madras High Court directed the police to investigate Bishop Asir, Mr. Alagiri and Pauline Sathyamurthy, the former treasurer of the CSI who is currently being sought by police in connection with the theft of tsunami relief funds for selling land given to the diocese by an American mission society for £2.2 million and then pocketing £925,000 of the proceeds.
A prima facie case of malfeasance was found to have occurred by the district officer and the case passed to his superiors for investigation.
CSI Bishop Suspended for Corruption: The Church of England Newspaper, February 10, 2012
Tags: K.B. Yesuvaraprasad, Diocese of Rayalaseema
Bishop K.B. Yesuvaraprasad
First printed in The Church of England Newspaper.
The Church of South India has placed the Bishop in Rayalaseema on terminal leave in the wake of corruption allegations leveled by members of the diocese.
Last week the newly elected Moderator of the CSI, Bishop G. Devakadasham reported he had removed Bishop K.B. Yesuvaraprasad from office and appointed the Deputy Moderator, Bishop G. Dyvasirvadam as his commissary pending the election of a new bishop.
Elected bishop in 2006 of the diocese located in India’s South Central Andhra Pradesh State, Bishop Yesuvaraprasad (whose name means ‘Gift of Christ’) has enjoyed a turbulent tenure.
Shortly after his election, the bishop allegedly abrogated the diocesan constitution and appointed supporters to key positions on the diocesan council, while leaving other seats vacant. In November 2009 a criminal complaint was filed against the bishop by Dr. Thomas Reddy accusing the bishop and his treasurer of stealing £100,000 from diocesan coffers.
The bishop allegedly was also involved in selling diocesan assets given to the diocese by th e London Missionary Society for his own benefit, mortgaging diocesan properties and keeping the proceeds, and collecting rents on diocesan properties and not turning them over to the diocese. A 2010 report commissioned by the CSI Synod estimated the bishop and his cronies had cost the church £765,000 in defalcations and had committed a “serious offence and breach of trust.”
The bishop and his confederates were also accused of offering no-bid contracts for building projects and receiving kickbacks in return from the contractors. The total amount of the thefts is so far unknown, but a criminal investigation into the bishop’s conduct is on-going.
However, the 2010 synod investigation found that it was not out of “ignorance” that these actions occurred. The bishop and his cronies had engaged in a “deliberate attempt to misuse the funds and also to harm the diocese.”
The anti-corruption watchdog, CCC, commented that while it was pleased the bishop had been stood down from office, it noted that he was scheduled to retire in March 2012 anyway. It would be a “crying shame” to allow the bishop to “retire quietly and draw a pension after committing heinous crimes against the church.”
However, the CCC said it did not expect “any action” to be taken. The terminal leave imposed on the bishop was “largely inconsequential,” but criminal charges lodged by the members of the diocese were outstanding.
Of the CSI’s 21 diocesan bishops, only “8 or 9” were untainted by corruption scandals, the CCC reported. “That the CSI Synod has turned a blind eye to [Bishop Yesuvaraprasad’s] crimes and not registered even one criminal complaint against him will always stand as stark testimony to the corruption and incompetence that has been the hallmark of successive Synod administrations,” it said.
Bishop Yesuvaraprasad and the CSI synod’s offices concerning the bishop’s suspension and the outstanding criminal charges were not answered as of our going to press.
താരതമ്യം ഇല്ലാത്ത തിരുമേനി /പാവങ്ങള്ക്കൊപ്പം നിന്ന ഇടയശ്രേഷ്ഠന്
എം എ ബേബി
പാവങ്ങള്ക്കൊപ്പം നിന്ന ഇടയശ്രേഷ്ഠന്
പിണറായി വിജയന്.
മലങ്കര ഓര്ത്തഡോക്സ് സഭയിലെ വലിയ മെത്രാപ്പോലീത്താ ഡോ. ഗീവര്ഗീസ് മാര് ഒസ്്താത്തിയോസിന്റെ നിര്യാണത്തിലൂടെ, വര്ഗരഹിത സമൂഹം സ്വപ്നം കണ്ട ഒരു സന്യാസിവര്യനെയാണ് നമുക്കു നഷ്ടമായത്. ചിന്തയുടെയും പ്രവൃത്തിയുടെയും മേഖലകളില് കൊടുങ്കാറ്റ് വിതച്ച് കടന്നുപോയ തിരുമേനി എന്നും പാവങ്ങളുടെ പക്ഷത്തായിരുന്നു. സ്നേഹത്തിലും സാമൂഹ്യനീതിയിലും അധിഷ്ഠിതമായ തന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രം മുന്നോട്ടു വച്ച തിരുമേനി കമ്യൂണിസ്റ്റ് മൂല്യങ്ങളെ താന് അംഗീകരിക്കുന്നതായി പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യത്വമില്ലായ്മയാണ് ഏറ്റവും വലിയ നിരീശ്വരത്വമെന്നാണ് വലിയ മെത്രാപോലീത്ത വിശദീകരിച്ചത്. സ്വാര്ഥതാല്പ്പര്യത്തിനായി സമ്പത്ത് കുന്നുകൂട്ടുകയും പാവങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങള് കാണാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെയാണ് മാര് ഒസ്താത്തിയോസ് നിരീശ്വരന്മാരായി കണ്ടത്. കമ്യൂണിസം ദൈവത്തെ ഒരു പ്രതിസന്ധിയിലോ കുടുക്കിലോ ആക്കിയിരിക്കുകയാണെന്ന ധാരണ പരത്തിയ പാശ്ചാത്യ ചിന്തയെ അദ്ദേഹം വിമര്ശിച്ചു. ദൈവമുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും എന്നാല് , ആ മാര്ഗം പാലിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരേക്കാള് മികച്ചവര് ദൈവഹിതം നടപ്പാക്കുന്ന അവിശ്വാസികളാണെന്ന് തിരുമേനി വിശദമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. സഹജീവികളുടെ ദാരിദ്ര്യം കാണാതെ സമ്പത്ത് കുന്നുകുട്ടുന്നത് പാപമാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു തിരുമേനിയുടെ ദൈവശാസ്ത്രം. സ്വാര്ഥമായ ലാഭതാല്പ്പര്യത്തെയും സമ്പത്തിന്റെ കുന്നുകൂട്ടലിനെയും അധികാരത്തിന്റെ കേന്ദ്രീകരണത്തെയും ന്യായീകരിക്കുന്നതിനായി മുതലാളിത്തം നമ്മെ മസ്തിഷ്കപ്രക്ഷാളനം നടത്തിയിരിക്കുകയാണെന്ന് അദ്ദേഹം തുറന്നെഴുതി. രാജ്യത്തിന്റെ ക്ഷേമം, സാമൂഹ്യനീതി, ജനാധിപത്യം തുടങ്ങിയവയെ കാണാതെ ആത്മാവിന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി എന്നു പറഞ്ഞു ഭ്രാന്തു പിടിച്ചോടുന്ന വിഭാഗങ്ങളെ അദ്ദേഹം വിമര്ശിച്ചു. മറ്റു മതങ്ങളുടെയും കമ്യൂണിസം പോലുള്ള ആശയ സംഹിതകളുടെയും നല്ല വശങ്ങള് അംഗീകരിക്കാന് അവര് തയ്യാറല്ലെന്നും തിരുമേനി വിമര്ശിച്ചു. സഭകളുടെ ഐക്യത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുറിപ്പില് സാമൂഹ്യനീതിയില് അധിഷ്ഠിതമായ കാഴ്ചപ്പാട് വളരെ വ്യക്തമാണ്. തൊഴിലില്ലായ്മയുടെയുടെയും ദാരിദ്രത്തിന്റെയും ഗുരുതരമായ പ്രതിസന്ധി സഭ ഗൗരവമായി കാണുകയും അവ പരിഹരിക്കാനുള്ള കര്മപദ്ധതികള്ക്ക് രൂപം കൊടുക്കുകയും വേണം.പാവങ്ങള്ക്കുള്ള ഭവനപദ്ധതികള് സഭ നടപ്പാക്കണം. രോഗികള്ക്കും പാവങ്ങള്ക്കും വൈദ്യസഹായം ലഭ്യമാക്കാന് മുന്കൈ എടുക്കണം. കുട്ടികളുടെ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള സൗകര്യങ്ങള് ഒരുക്കണം. ഈ പൊതുവായ ആവശ്യത്തിന് ദൈവദത്തമായ സമ്പത്ത് പങ്കുവയ്ക്കേണ്ടത് സമ്പന്നമായ ഇടവകകളുടെ വലിയ ചുമതലയാണ്. കാരണം ഇടവകയുടെ സമ്പത്ത് സഭയുടേതാണ്. സഭയുടെ സമ്പത്ത് ജനങ്ങുടേതാണ്. ആത്യന്തികമായി അത് സമൂഹത്തിന്റെയും സഭയുടെയും നന്മയ്ക്കും വളര്ച്ചയ്ക്കും ഉപകരിക്കേണ്ടതാണ്. സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസ പ്രശ്നത്തില് വലിയ തിരുമേനിയുടെ ഉറച്ച ജനപക്ഷ നിലപാട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിബദ്ധത സമൂഹത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയതാണ്. ദൈവത്തില് വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും സഹജീവിയെ വെറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നയാളെ നുണയന് എന്ന് 2002ല് അമേരിക്കയില്ചെയ്ത പ്രഭാഷണത്തില് മാര് ഒസ്താത്തിയോസ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. നിരീശ്വരത്തേക്കാള് കൊടിയ പാപമാണ് നിര്മനുഷ്യത്വമെന്നും തിരുമേനി പറഞ്ഞു. ദൈവം ഭൂമിയിലുള്ള എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കുന്നു- സഭയിലുള്ളവരെയും സഭയ്ക്കു പുറത്തുള്ളവരെയും. യേശു മനുഷ്യരാശിയുടെ രക്ഷകനാണ്- സഭയിലുള്ളവരുടെയും സഭയ്ക്കു പുറത്തുള്ളവരുടെയും. നിലനില്പ്പിനാവശ്യമായ ഭക്ഷണമോ വസ്ത്രമോ ഇല്ലാത്ത ദശലക്ഷങ്ങള് ഭൂമിയിലുണ്ട്. ഇത് അവര് തെരഞ്ഞെടുത്തതല്ല. അവരില് അടിച്ചേല്പ്പിക്കപ്പെട്ടതാണ്. അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചതിങ്ങനെയാണ്. ഇംഗ്ലീഷിലും മലയാളത്തിലുമായി 59 പുസ്തകങ്ങള് തിരുമേനിയുടേതായുണ്ട്. ഇതില് പ്രധാനമായ "വര്ഗ രഹിത സമൂഹത്തി" ന്റെ അനുബന്ധമായി ചേര്ത്തിട്ടുള്ള അഭിമുഖത്തിലും തന്റെ പുരോഗമനപരവും ജനപക്ഷവുമായ നിലപാടുകള് തിരുമേനി തുറന്നു പറയുന്നുണ്ട്. മുതലാളിത്ത സാമൂഹ്യഘടനയില് സഭകള് അതിന്റെ ഭാഗമാകരുത് എന്നദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ജീവകാരുണ്യപ്രവര്ത്തനങ്ങള് വലിയ മുതല്മുടക്കില്ലാതെ കൂടുതല് ലാഭം കൊയ്യാവുന്ന വന് ബിസിനസായിക്കൂടാ. ജീവകാരുണ്യ പ്രവര്ത്തനങ്ങളേക്കാള് അത് അനിവാര്യമാക്കുന്ന വ്യവസ്ഥിതി ഇല്ലായ്മ വരുത്തുകയെന്നതാണ് ക്രിസ്ത്യനികള് ലക്ഷ്യമിടേണ്ടതെന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. ക്രിസ്ത്യാനികളും കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരും തമ്മില് യോജിപ്പിന്റെ മേഖലകളാണ് കൂടുതലുള്ളതെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയ തിരുമേനി താന് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ടിക്ക് വോട്ടുചെയ്യാറുണ്ടെന്നും പരസ്യമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യരെ മനുഷ്യരില്നിന്ന് അകറ്റി നിര്ത്തുന്ന എല്ലാ വേര്തിരിവുകളും ചരിത്രത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയാണെന്നും ചരിത്രത്തിലെ തെറ്റുകള് തിരുത്തി പുതിയ ചരിത്രം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള കടമ മനുഷ്യനുണ്ടെന്നും തിരുമേനി പറഞ്ഞു. വെളിപാട് പുസ്തകം ഏഴാം അധ്യായത്തില് ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുള്ള "വര്ഗരഹിത സമൂഹത്തിന്റെ" സൃഷ്ടി പൂര്ണമായി ദൈവത്തിന് വിട്ടുകൊടുത്ത് മനുഷ്യന് കൈയും കെട്ടി നോക്കിനില്ക്കുന്നത് ശരിയല്ല. ദൈവത്തോടൊപ്പം ജോലി ചെയ്യുന്നതിനാണ് ദൈവം മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്നും തിരുമേനി പറഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞ എല്ഡിഎഫ് ഭരണകാലത്ത് സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുണ്ടായ സംഘര്ഷത്തില് ക്രൈസ്തവമെന്നോ ന്യൂനപക്ഷമെന്നോ പറയാവുന്ന താല്പ്പര്യങ്ങളൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നെന്നും ഒസ്താത്തിയോസ് തിരുമേനി വിശദമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. വാണിജ്യതാല്പ്പര്യങ്ങള് ഉപേക്ഷിച്ച് അണികളെ ക്രൈസ്തവവല്ക്കരിക്കാനാണ് ശ്രമിക്കേണ്ടത്. എന്നു പറഞ്ഞാല് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ആശയങ്ങളിലൂടെ ആഴത്തിലേക്കിറങ്ങിചെല്ലുക. ഇന്ന് ഈ ലേബലില് നടക്കുന്നതൊന്നും ദൈവത്തിന്റെയല്ല, പിശാചിന്റെ പ്രവര്ത്തനങ്ങളായാണ് തോന്നുന്നതെന്ന് തിരുമേനി പറഞ്ഞു. അതുപോലെ അന്ന് സ്കൂള് പാഠപുസ്തകത്തില് ഉണ്ടെന്നാരോപിച്ച ഈശ്വരനിന്ദ, മതനിഷേധം ഇവയൊക്കെ ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ സങ്കല്പ്പ സൃഷ്ടിയായിരുന്നു. സ്വന്തം താല്പ്പര്യങ്ങള് സംരക്ഷിക്കാന് ദൈവത്തെയും മതത്തെയുമൊക്കെ മുന്നിര്ത്തി കാര്യസാധ്യം എളുപ്പമാക്കുന്ന തന്ത്രം. ഇങ്ങനെയാണ് തിരുമേനി അതിനെ വിലയിരുത്തിയത്. ഇ എം എസ് അന്തരിച്ചപ്പോള് പ്രതികരണം ആരാഞ്ഞ പത്രലേഖകരോട് ഈ തിരുമേനി പറഞ്ഞതിങ്ങനെയാണ്. "ഇ എംഎസിന് സ്വര്ഗത്തില് ലഭിക്കുന്ന സ്ഥാനത്തേക്കാള് വളരെ താഴ്ന്ന ഒരു സ്ഥാനത്തിനേ എനിക്കര്ഹതയുള്ളു. എത്ര മഹത്തായ കാര്യങ്ങളാണ് ഇ എം എസ് തന്റെ ജീവിതംകൊണ്ട് സാധിച്ചത്".പാവപ്പെട്ടവനോട് ഒപ്പം നില്ക്കുന്ന ഒരു പോരാളിയുടെ ഉള്ക്കാഴ്ച ഈ നിലപാടിലുണ്ട്.
Subscribe to:
Posts (Atom)